Ik mocht een stukje meelopen met een vrouw / moeder in het rouwproces rondom het overlijden van haar zoon. Ze heeft voor mij willen opschrijven wat de readings voor haar hebben betekend. Met haar toestemming deel ik dit verhaal.
“Ik kwam bij Janne via een goede vriendin, nadat onze zoon een jaar geleden – in januari 2025 – het leven heeft losgelaten.
Het verdriet en gemis zijn bijna niet te dragen. Ik heb Janne een mail gestuurd en kort verteld wat ons was overkomen. Ze vroeg om een foto van onze zoon.
Ze maakte een prachtige reading, waarin dingen stonden die zij onmogelijk kon weten over onze zoon. De reading gaf mij op veel vlakken rust. En ik ben écht geen zweverig type.
Meerdere keren heb ik Janne opnieuw benaderd wanneer ik weer ergens tegenaan liep. Ze heeft mij een andere kant van mezelf laten zien en mij geholpen om weer wat zelfvertrouwen te krijgen, juist omdat ik de schuld zo bij mezelf zocht.
Ik ben veel meer naar mezelf gaan luisteren en heb meer rust gevonden. Ik lees de reading nog vaak terug.”
Toen ik de eerste mail van deze moeder ontving, voelde ik haar pijn in ieder woord. Haar bericht was kort, maar zo helder: Help.
Ik wist niet precies hóé ik haar kon helpen, maar ik voelde wel dat ik het moest proberen.
Na het lezen van haar mail kreeg ik kippenvel, tranen en een helder beeld van een jongeman. Toen ik haar terugschreef en beschreef wat ik zag, voelde dat voor mij als bevestiging om deze aanvraag aan te gaan, want hij kwam kraakhelder binnen. Tijdens de reading die volgde was zijn boodschap duidelijk. Confronterend om door te geven, maar het was zijn verhaal, zijn beslissing en zijn leven.
Uiteraard bleven er wel vragen bij zijn moeder, op zoek naar (be)grip. Steeds opnieuw kwam haar zoon helder door, zolang zijn moeder hem nodig heeft. In januari 2026 voelde ik dat hij wat meer afstand begon te nemen. Niet uit afwezigheid, maar omdat zij hem langzaam, in liefde, ook een beetje losliet. Ze voelt hem nog steeds, maar gunt hem – en zichzelf – meer rust. Wat ik bijzonder dapper en krachtig vind.
Ik ben dankbaar en diep geraakt dat ik dit stukje van haar proces heb mogen meewandelen. En ik blijf meelopen, zolang zij dat nodig heeft. 💫
