In de blog van deze week letterlijk een stukje uit een reading, het eerste deel. Het gaat over een 3 jarige jongetje. Moeder schrijft; onze kleine man slaapt iedere nacht vreselijk onrustig, hij wordt ook vaak wakker en wil bij ons liggen. Wil je met ons meekijken hoe we hem kunnen helpen?
Zodra ik met de reading start voel ik terughoudendheid. Hij voelt als een heel fysiek gericht jongetje, daarom vind hij het maar gek dat er via zijn energie gecommuniceerd wordt. Beetje in de war zelfs. Dus ik blijf op afstand en laat het tempo aan hem over. Beetje bij beetje begin ik beelden van hem te ontvangen en dan ineens krijg ik zijn verbaasde gezichtje te zien.
Oh wauw, hij krijgt in de gaten dat hij met mij kan communiceren zonder woorden, puur met zijn gedachten. Hij vindt dit geweldig. Zijn gezichtje blijft verbaasd maar ik voel zijn enthousiasme in zijn gedachten er vanaf springen. Verbaasd en mega blij en dan ineens komen er ook tranen. Hij wordt door deze bewustwording een soort ‘wakker’. Alsof iets in hem eigenlijk wel wist dat hij dit kon, maar dat het heel diep weggestopt was. Het herinnert hem aan iets heel fijns en natuurlijks. Aan een kracht, kennis en wijsheid die tot nog toe onaangesproken was. We huilen samen, van geluk, zonder nog maar 1 woord “gesproken” te hebben. Alsof hij hier op heeft zitten wachten zonder dat hij wist dat hij erop zat te wachten. Heel bijzonder.
Zijn pure reactie is echt prachtig. Dat deze paar seconden van contact al zoiets bijzonders los kan maken is echt een cadeautje. Ik zou de reading bijna kunnen afsluiten, want dit is wat hij nodig had. De onrust die hij voelde, is nu begrepen. Hij droeg iets bij zich wat hij niet begreep. Nu wel. Alle puzzelstukjes zijn op hun plek gevallen. Het ligt niet aan hem, er is daadwerkelijk iets meer dan wat hij kon begrijpen….
Wanneer ik toestemming vraag aan moeder om dit te posten geeft ze aan ‘Sinds de reading gebeurt het nog maar sporadisch dat hun zoontje wakker wordt’. Hij is inmiddels 5.
